Friday, August 11, 2017

சினிமாவுக்குத் திரைக்கதை தேவை இல்லை - சனல் குமார் சசிதரன் நேர்காணல்

சனல் குமார் சசிதரன்
சனல் குமார் சசிதரன், சமீபத்தில் வெளிவந்த ‘ஒழிவுதிவசத்தே களி’ படத்தின் இயக்குநர். ‘காழ்ச்ச’ என்னும் திரை அமைப்பை நிறுவிச் செயல்பட்டுவருகிறார். கேரள அரசின் சிறந்த இயக்குநருக்கான விருதைப் பெற்றுள்ளார். ‘ஒராள்பொக்கம்’ இவரது முதல் முழு நீளத் திரைப்படம். ‘செக்சி துர்கா’ என்னும் அவரது அடுத்த படத்தின் வேலைகளில் இருந்த அவரைச் சந்தித்துப் பேசியதிலிருந்து…
‘ஒழிவுதிவத்தே களி’ ஒரு ஆஃப்-பீட் படம் (Offbeat film) இல்லை என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறீர்கள். அப்படியானால் வெற்றிபெற்ற வணிகப் படங்களின் வரிசையில் ஒன்றா இது?
‘ஒழிவுதிவசத்தே களி’ சினிமாவுக்கு விருதுகள் கிடைத்தன என்பது என்னவோ உண்மைதான். ஆனால் அதை ‘அவார்டு சினிமா’ என்ற அடைமொழிக்குள் அடைப்பது சரியல்ல என்பதைத்தான் அப்படிச் சொல்கிறேன். இந்தப் படத்தைப் பொழுபோக்காகவும் எல்லாத் தரப்பு ஆட்களும் ரசித்துப் பார்க்கலாம். இதைத் திரையரங்கில் ரசிகர்கள் கொண்டாட்டமாக ரசிப்பதைப் பார்க்கிறேன். விருது கிடைத்துவிட்டதால் இந்த சினிமா அறிவுஜீவிகளுக்கானது என்று சொல்லப்படுவது ஏற்புடையதல்ல.
திரைக்கதை சினிமாவுக்கு எதிரானது எனச் சொல்கிறீர்கள். திரைக்கதை இல்லாமல் சினிமா எப்படிச் சாத்தியம்?
திரைக்கதை எழுதி எடுப்பதன் மூலம் சினிமாவின் இயல்புத்தன்மை பாதிக்கப்படும் என நினைக்கிறேன். உதாரணமாக என்னுடைய படத்தில் பத்துக் கதாபாத்திரங்கள் இருக்கின்றன என வைத்துக்கொண்டால், இந்தப் பத்துக் கதாபாத்திரங்களுக்கும் நான் ஒருவனே வசனம் எழுதினால் எப்படி இருக்கும்? ஒரு சம்பவத்தை எதிர்கொள்வதில் ஆளுக்கு ஆள் உணர்ச்சிகள், வசனங்கள் வித்தியாசப்படும். அதுபோல்தான் காட்சிகளும். ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டிலேயே சில இயல்பான விஷயங்கள் இருக்கும்; நடக்கும். அதை உள்வாங்கிப் படமாக்கும் வாய்ப்பு அங்கு உள்ளது. உதாரணமாக ‘ஒழிவுதிவசத்தே களி’யின் பலா மரக் காட்சி அங்கு போன பிறகு தீர்மானித்ததுதான். அது படத்தில் இயல்பாக வெளிப்பட்டுள்ளது. அதில்லாமல் திரைக்கதை எழுதிவிட்டோம் என்பதாலேயே அதற்கு நேர்மைசெய்யப் போனால் சினிமாவின் இயல்பு பாதிக்கப்படும்.
முழு ஸ்டோரி போர்டுடன் படப்பிடிப்புக்குச் செல்வதை இன்றைக்கு முன்னணி இயக்குநர்கள் பலரும் வலியுறுத்துகிறார்கள். ஆனால் நீங்கள் அதற்கு நேர்மாறாகச் சொல்கீறீர்கள்.
ஒவ்வொருவக்கும் ஒரு முறை. நான் செய்வதுதான் சரியானது எனச் சொல்லவில்லை. நீங்கள் சொல்கிறபடி ஸ்டோரி போர்டுடன் ஷூட்டிங் போனால்தான் நல்ல சினிமா கொடுக்க முடியும் என அவர்கள் நினைத்தால், அவர்கள் அதைச் செய்ய வேண்டும். எந்த முறையில் வேண்டுமானாலும் நீங்கள் சினிமா எடுக்கலாம். நமக்குத் தேவை சினிமா நல்லதாக வரவேண்டும் என்பதுதான்.
ஒழிவுதிவசத்தே களி

கிரவுட் ஃபண்டிங் (crowd-funding) மூலமாகத்தான் உங்கள் முந்தைய படங்கள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த யோசனை எப்படி வந்தது?
ஏனெனில் சினிமா எடுக்க நான் எடுத்துக்கொண்ட கதைகள் அந்த மாதிரியானதாக இருந்தன. என்னுடைய குறும்படங்களாக இருக்கட்டும், என்னுடைய முதல் முழு நீளத் திரைப்படமான ‘ஒராள்பொக்கம்’ சினிமாவாக இருக்கட்டும். இந்த மாதிரியான கதைகளுக்குத் தயாரிப்பாளர் என்று ஒருவர் கிடைப்பார் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இல்லை. அதனால் என் சினிமா மீது நம்பிக்கையுள்ள நண்பர்கள் மூலம் சினிமா தயாரிக்கலாம் என முடிவெடுத்தேன். பிறகு ஆன்லைன் மூலமாகப் பரவலாக நிதி திரட்டினேன்.
இதற்கு இயக்குநர் ஜான் ஆப்ரகாம் உங்களுக்கு முன்மாதிரியாக இருந்தாரா?
எனக்கான சினிமாவைத் தயாரிக்கத் தயாரிப்பாளர்கள் முன் வர மாட்டார்கள் என்பது எனக்குத் திட்டவட்டமாகத் தெரிந்தது. இந்நிலையில் ஜான் ஆப்ரகாம் பெருவரியாக மக்களிடம் பணம் திரட்டி சினிமா எடுத்ததைக் குறித்து நான் படித்தது என் ஞாபகத்தில் வந்தது. அந்த முறையில் நாமும் முயன்று பார்க்கலாம் என நினைத்தேன்.
மனோஜ் கனாவின் சாயில்யம் போன்று ஐந்தாறு படங்கள் இப்போது மலையாளத்தில் கிரவுட் ஃபண்டிங்கில் தயாரிக்கப்பட்டுவருகின்றன. இதற்கு உங்கள் முயற்சி ஒரு முன்மாதிரியாக இருக்கிறது எனச் சொல்லலாமா?
அது மட்டுமல்லாமல் சுதேவனின் ‘க்ரைம் நம்பர்: 89’-ம் கிரவுட் ஃபண்டிங்கில் தயாரிக்கப்பட்ட படம்தான். இந்த முறையில் எங்களுக்கு எல்லாம் முன்பே ஜான் ஆப்ரகாம் படம் எடுத்திருக்கிறார். அதன் தொடர்ச்சியாக இதைப் பார்க்கலாம். நாங்கள் ‘காழ்ச்ச’ திரை அமைப்பில் யார் யாரிடமிருந்து எவ்வளவு வாங்கினோம், எவ்வளவு செலவு செய்தோம், வருமானம் எவ்வளவு என்பதையெல்லாம் முறையாக வெளியிட்டுவருகிறோம். இதைப் பெரும்பாலானவர்கள் செய்வதில்லை.
அறியப்பட்ட நடிகரை, நடிகையை வைத்துப் படம் எடுப்பதில்லை எனச் சொல்லியிருக்கிறீர்கள்.
திறமைகள் நிறைந்த கலைஞர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். மோகன்லால், முரளி கோபி, மஞ்சு வாரியர் எனச் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். தமிழில் கமல் ஹாஸன் இருக்கிறார். ஆனால், சினிமா குறித்தான அவர்களின் நம்பிக்கைகளுக்கும் என்னுடைய நம்பிக்கைகளுக்கும் பல முரண்பாடுகள் இருக்கின்றன. அதுதான் பிரச்சினை.
உங்களது லட்சிய சினிமா எது, அல்லது லட்சிய ஆளுமை யார்?
‘இதுபோல் ஒரு சினிமா எடுக்க வேண்டும்’ ‘இவர் மாதிரி இயக்குநர் ஆக வேண்டும்’ என்றெல்லாம் எனக்கு லட்சியமில்லை. தொடக்கத்தில் சினிமா குறித்து இருந்த என் அபிப்ராயங்கள் இப்போது மாறியிருக்கின்றன. நான் எடுத்த குறும்படங்களிலிருந்து மாறுபட்டுத்தான் இன்றைக்கு சினிமா எடுத்திருக்கிறேன். நாளைக்கு இதுவும் மாறலாம். இதில் எனக்கென ஒரு தனித்துவத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்றுதான் விரும்புகிறேன்.
(தி இந்து, ஆகஸ்ட் 2016)

Thursday, August 3, 2017

பெண் முன்னேற்றம் என்பது உண்மைதானா?


சென்னையின் நெருக்கடியான சாலைகளில் வெள்ளைச் சட்டை - காக்கி பேன்ட் அணிந்து பெண் காவலர்கள் வாகனங்களை ஒழுங்குபடுத்திக்கொண்டிருப்பது இன்று பழக்கமான காட்சி. பெண்கள் ஆட்டோ ஓட்டுகிறார்கள்; பேருந்து இயக்குகிறார்கள்; கனரக வாகனங்களையும் இயக்கத் தொடங்கிவிட்டார்கள். இவை மட்டுமல்லாது கடைநிலையில் இருந்து உயர் பதவி வரை பெண்களின் பங்களிப்புப் பெருகிக் கொண்டிருக்கிறது. இதன் தொடர்ச்சியாகத்தான் நடந்து முடிந்த குடியரசு தின விழாவில் பெண் படையினரின் அணிவகுப்பு இடம்பெற்றது. சிறப்பு விருந்தினராக அமெரிக்காவின் முதல் குடிமகனும் குடிமகளும் அமர்ந்திருக்க பெண்கள் படைப்பிரிவு கம்பீரமாக அணிவகுத்து வந்தது. உலகின் மாபெரும் ஜனநாயக நாட்டின் வரலாற்றில் இது முக்கியமான நிகழ்ச்சி. பெண்கள் படை அணிவகுப்பு குடியரசு தின விழாவில் வலம் வருவது இதுவே முதல் முறை. நாடெங்கும் இதற்கு ஆதரவான குரல்கள் எழுந்தன. ஒரு பெண்ணாகப் பார்க்கும்போது இது மகிழ்ச்சியளிக்கக்கூடிய நிகழ்வுதான்.
ஆனால் இந்த வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வில் பங்கேற்ற பூஜா தாகூர் சொல்கிறார், “முதலில் நாங்கள் ராணுவ அதிகாரிகள். அதன் பிறகுதான் நாங்கள் பெண்கள்”. இந்த இடத்தில்தான் இந்த நிகழ்வைப் பெண் சுதந்திரத்துக்கான அடையாளமாகக் கொள்ளலாமா எனக் கேள்வி எழுகிறது. பெண் முன்னேற்றம் என உருவாக்கப்பட்டு வரும் விஷயம் வாக்கு வங்கி அரசியலின் ஒரு பகுதியோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது. பெண் சுதந்திரம் கொண்டாடப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் இந்த நாட்டில்தான் பெண்ணுக்கு எதிரான வன்முறைகள் அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்தே பெண் பாகுபாட்டுடன் வளர்க்கப்படுகிறாள்.
நடுத்தர வர்க்கத்துப் பெண்கள் படித்து ஆண்களுக்கு நிகராகப் பல்வேறு பணிகளில் ஈடுபடத் தொடங்கிவிட்டார்கள். ஆனாலும் அவள் தன் தந்தைக்கும், திருமணம் ஆன பிறகு தன் கணவனுக்கும் கட்டுப்பட்டவளாகவே இருக்கிறாள். ஆணைவிட இரண்டு அடிகளாவது பின்னால் வந்தால்தான் அவளுக்குக் கல்வி, பணியாற்ற அனுமதி எல்லாம் கிடைக்கின்றன. அதே நேரம் இவற்றைத்தாம் புள்ளி விவரங்கள் பெண்களின் முன்னேற்றமாகச் சொல்கின்றன. இது வியந்து கொண்டாடப்படுகிறது.
நடுத்தர வர்க்கத்துக்கும் கீழ் உள்ள பெண்களின் நிலை வேறுவிதமாக இருக்கிறது. அவள், ஆணைவிடவும் அதிகமாக, கடுமையாக உழைக்கிறாள். ஆனால் அவளுக்கு எவ்விதமான உரிமையும் கிடையாது. மேலும் அவள் ஆதிக்கவர்க்கத்தின் பாலியல் சுரண்டலுக்கு மிக எளிதாக ஆளாகிறாள். அது பெரும்பாலும் வெளியே வருவதில்லை. புள்ளி விவரங்கள், பதிவுசெய்யப்பட்ட வழக்குகளைக் கொண்டே உருவாக்கப்படுகின்றன.
எல்லா நிலைக் குடும்பங்களிலும் பெரும்பாலும் ஆண்தான் முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் பெற்றவனாக இருக்கிறான். அவனது முடிவுகளுக்குக் கட்டுப்பட்டதே பெண்களின் வாழ்க்கை. நடுத்தர வர்க்க, அதற்கு மேம்பட்ட குடும்பப் பெண்கள் முன்னணி நிறுவனங்களில் அதிகாரம்மிக்க பொறுப்புகளில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் குடும்பரீதியான முடிவுகளில் அவர்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை. அத்துடன் பெண்கள் இந்தக் குடும்ப அமைப்புக்குப் பழகிவிட்டார்கள்; அதைப் பேணும் கடமையை தங்களை அறியாமல் ஏற்றிருக்கிறார்கள். மதத்தின் பெயரால், ஜாதியின் பெயரால் பெண்களுக்கு எதிராக உருவாக்கப்பட்ட இந்த எல்லைக் கோடுகளை, கட்டுப்பாடுகளை ஆண்களைவிடப் பெண்களே அதிதீவிரத்துடன் காக்கிறார்கள். பல குடும்ப வன்முறைச் சம்பவங்களில் பெண்களுக்குப் பங்கிருப்பதை செய்திகளில் பார்க்க முடிகிறது.
பெண் பலவிதமான வன்முறைக்குத் தொடர்ந்து ஆளாகி வருகிறாள். அவளுக்கு இருக்கும் சட்ட உரிமைகளும் பல சமயங்களில் பறிக்கப்படுகின்றன. அவளுக்குச் சொத்து உரிமைகள் இன்றும் சட்டபூர்வமானது மட்டுமே; நடைமுறையில் இல்லை.

இப்போது ஆர். எஸ். எஸ். அமைப்பு ‘லவ் ஜிகாத்’பிரச்சாரத்தை மிகத் தீவிரமாக முன்னெடுத்துவருகிறது. இஸ்லாமிய இளைஞர்கள் இந்துப் பெண்களைக் காதலித்து ஏமாற்றி மதமாற்றம் செய்விக்கின்றனர் எனக் குற்றம் சாட்டி வருகிறார்கள். கேரள உயர்நீதி மன்றம், ‘லவ் ஜிகாத்’ என்றொரு அமைப்பு உண்மையிலேயே இருக்கிறதா என விசாரிக்க உத்தரவிட்டதன் மூலம் ஆர்.எஸ்.எஸ். பிரச்சாரத்தின் தீவிரத்தை உணர்ந்துகொள்ள முடியும். ஆர்.எஸ்.எஸ். இந்தப் பிரச்சாரத்தின் மூலம் பெண்ணை மறைமுகமாக ‘முட்டாள்’ எனச் சொல்கிறது. அழகைக் கண்டு அவர்கள் ஏமாந்துபோவார்கள் எனச் சொல்ல முயல்கிறது.
இவை எல்லாவற்றுக்குமான தீர்வு பெண்களுக்கான அரசியல் பிரதிநிதித்துவம், அதிகாரம் பெறுதல்தான். சமீபகாலங்களில் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த பல ஜாதிகள் தங்களுக்கான அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்துக்காகத் தனி அரசியல் கட்சிகளைத் தொடங்கியுள்ளன. ஒருவிதத்தில் இதில் சில குறைகள் இருக்கலாம் என்றாலும் அவர்களுக்கான அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் மூலம் உரிமைகளைப் பெற இது ஒரு காரணமாக இருக்கிறது. அதேபோல தங்களுடைய வாக்கை போராட்ட ஆயுதமாக பெண்கள் எடுக்க வேண்டும்.
பெண்களுக்கான உரிமைகள் கிடைக்க அரசு அமைப்பு வழிவகை செய்ய வேண்டும். ஆனால் ஆண்டுகொண்டிருக்கும் பா.ஜ.க. அதற்கு மாறாக மதவாதத்தைத் தூக்கிப் பிடிப்பதில் கவனமாக இருக்கிறது. அது ‘பாரதம்’என்னும் பழம் பெருமையைக் காக்க விழைகிறது. பாரதமாதாவை மதவாதத்துடன் இணைக்க முயல்கிறது. மதவாதம் வலுவடையும் நாட்டில் பெண் உரிமைகளுக்கு என்ன இடம் இருக்கப் போகிறது? மோடி அணிந்திருக்கும் கண்ணைக் கவரும் ஆடைகள் போன்றதுதான், இந்தப் ‘பெண் முன்னேற்ற விளம்பரங்கள்’ எனத் தோன்றுகிறது.
(பிப்ரவரி 1, 2015 தி இந்து பெண் இன்று)